Stały pobyt w Kostaryce 2022

Pytania, które stale do nas trafiają o dłuższym pobycie

Znaczna część czytelników, którzy trafiają na tę stronę przez nasze treści planistyczne, nie planuje tylko wyjazdu — myślą o czymś bardziej stałym. Pytania przychodzą w różnych formach: “Jesteśmy na emeryturze — czy możemy mieszkać w Kostaryce?” “Mój partner i ja chcemy spędzić tam rok lub dwa — jak to wygląda prawnie?” “Jak naprawdę wygląda proces uzyskania rezydencji?”

Temat wizy cyfrowego nomada omówiliśmy w osobnym wpisie. Ten skupia się na dwóch klasycznych ścieżkach długoterminowej rezydencji: programie pensionado (dla emerytów otrzymujących dochód emerytalny) i programie rentista (dla osób z udokumentowanym dochodem pasywnym). Napisaliśmy to pod koniec 2022 roku, gdy kilka zmian w kosztach i procedurach sprawiło, że starsze informacje krążące w sieci stały się nieaktualne. Aktualizowaliśmy je od tamtej pory, ale podstawa z 2022 roku stanowi fundament.

Rezydencja pensionado: wymagania

Kategoria rezydencji pensionado (lub jubilado) jest przeznaczona dla emerytów otrzymujących gwarantowany dochód emerytalny z rządowej lub prywatnej emerytury. Wymagany dochód według stanu na 2022 rok: minimum $1000 miesięcznie w certyfikowanym dochodzie emerytalnym. Jest to stosunkowo niski próg według międzynarodowych standardów programów rezydencji, co jest jednym z powodów, dla których Kostaryka przyciągnęła znaczną społeczność emerytów z Ameryki Północnej i Europy.

Dochód może pochodzić z Social Security (USA), Canada Pension Plan, brytyjskiej emerytury państwowej lub równoważnych programów rządowych. Może też pochodzić z certyfikowanej emerytury korporacyjnej — firmowego planu emerytalnego gwarantującego stałe miesięczne wypłaty. Nie może pochodzić ze zwrotów inwestycji ani dochodów z wynajmu; te należą do kategorii rentista, która ma inne progi dochodowe.

Dokumentacja wymagana do wniosku pensionado:

Certyfikowane pismo przyznające emeryturę (z apostille)
Wyciągi bankowe pokazujące regularne wpływy emerytury przez 12 miesięcy
Akt urodzenia (z apostille)
Zaświadczenie o niekaralności z kraju zamieszkania (z apostille)
Akt małżeństwa przy dołączeniu małżonka (z apostille)
Kopie paszportów
Dwa zdjęcia paszportowe
Wypełnione formularze imigracyjne DGME
Ubezpieczenie zdrowotne obejmujące Kostarykę

Procedura apostille jest dla większości wnioskodawców najbardziej czasochłonnym elementem. Dokumenty ze Stanów Zjednoczonych wymagają albo federalnego apostille (dla zaświadczeń FBI) albo apostille na poziomie stanu (dla aktów urodzenia i małżeństwa), z których każde zajmuje 4-12 tygodni w zależności od stanu wystawiającego.

Rezydencja rentista: próg dochodowy

Kategoria rezydencji rentista obejmuje osoby z udokumentowanym dochodem pasywnym, które nie mają emerytury. Wymagany dochód według stanu na 2022 rok: minimum $2500 miesięcznie w certyfikowanym dochodzie pasywnym spoza Kostaryki.

“Dochód pasywny” w tym kontekście jest przez kostarykańską imigrację interpretowany dość szeroko: obejmuje dochody z inwestycji, odsetki, dochody z wynajmu nieruchomości poza Kostarykę, dywidendy, tantiemy i podobne źródła. Wykluczone są aktywne dochody z zatrudnienia — jeśli pracujesz zdalnie dla zagranicznego pracodawcy, powinieneś skorzystać z wizy cyfrowego nomada, a nie z rentista.

Wymóg certyfikacji to konkretne wyzwanie dla rentistas: dochód musi być udokumentowany nie tylko przez wyciągi bankowe, ale przez certyfikowane listy od instytucji generujących dochód. Konto maklerskie, na przykład, wymaga certyfikowanego listu od brokera potwierdzającego miesięczną kwotę dystrybucji. Ten list w wielu przypadkach wymaga apostille, co wymaga koordynacji z instytucjami, które nie zawsze są zaznajomione z tym procesem.

Kilka osób z naszej sieci stwierdziło, że konsolidacja źródeł dochodu pasywnego w jednym certyfikowanym instrumencie — produkcie inwestycyjnym o stałym terminie z gwarantowaną miesięczną dystrybucją — znacznie upraszcza tę dokumentację.

Koszty: uczciwe rozliczenie dla 2022 roku

Oficjalne opłaty za wniosek pobierane przez DGME (kostarykański urząd imigracyjny) są skromne — najwyżej kilkaset dolarów. Rzeczywiste koszty tkwią w usługach profesjonalnych i przygotowaniu dokumentów.

Honoraria prawnika imigracyjnego: $800-1500 za standardowy wniosek emerytalny lub rentista, w zależności od złożoności i liczby dołączonych członków rodziny. To nie jest opcjonalne, jeśli chcesz, aby wniosek przebiegał sprawnie; wymagania dokumentacyjne są na tyle specyficzne, że samodzielna nawigacja często skutkuje odrzuconymi pakietami, które restartują zegar.

Koszty apostille dokumentów: zależą od tego, ile dokumentów wymaga apostille i z jakich krajów. Dla pary z USA planuj $150-300 na koszty uwierzytelnienia dokumentów plus $15-20 za dokument za notarializację.

Koszty tłumaczenia: wszystkie dokumenty w języku innym niż hiszpański muszą być przetłumaczone przez certyfikowanego kostarykańskiego tłumacza. Planuj $30-60 za dokument.

Ubezpieczenie zdrowotne: wymagane jako część wniosku i w sposób ciągły. Para po 60. roku życia może płacić $200-400 miesięcznie za ochronę w Kostaryce przez prywatnego dostawcę.

Zapis do Caja: po udzieleniu rezydencji rezydenci powinni zapisać się do Caja Costarricense de Seguro Social (CAJA), publicznego systemu opieki zdrowotnej. Składki są uzależnione od dochodu, ale dla emerytów zazwyczaj wynoszą $50-150 miesięcznie. Ochrona CAJA, choć nie równa prywatnej opiece przy usługach specjalistycznych, zapewnia znaczące podstawowe pokrycie zdrowotne.

Łączne koszty przygotowania z własnej kieszeni dla jednego wnioskodawcy: zazwyczaj $1200-2500. Dla pary: $1800-3500, w zależności od złożoności dokumentów.

Terminy procedur: uczciwa rzeczywistość

To obszar, w którym najbardziej optymistyczne informacje krążące w sieci najbardziej rozmijają się z rzeczywistością.

DGME opublikowało w 2022 roku docelowe terminy procedur wynoszące około 3-6 miesięcy od złożenia kompletnego wniosku do wydania karty rezydencji. W praktyce, dla wielu wnioskodawców, termin wynosił 8-14 miesięcy. To nie jest nowy problem — kostarykańskie procedury imigracyjne historycznie przebiegają powoli — ale zaległości po pandemii znacznie pogorszyły sytuację w latach 2021-2022.

W trakcie procedury wnioskodawcy przebywają w Kostaryce na podstawie kolejnych 90-dniowych rozszerzeń wizy turystycznej, co wymaga wyjeżdżania i ponownego wjeżdżania do kraju co 90 dni (“border run”) lub złożenia wniosku o prorroga (przedłużenie) przez DGME. Oba są legalne i powszechnie stosowane.

Border run jest prostszy: przekrocz granicę z Panamą lub Nikaraguą na jeden dzień, odbij pieczątkę w paszporcie, wróć. Przejścia graniczne w Paso Canoas (Pacyfik) lub Peñas Blancas (od strony Karaibów) są funkcjonalne, jeśli nie luksusowe. Większość ludzi robi to przekroczenie w ciągu jednego dnia. Niektórzy naprawdę lubią przerwę — dzień w David w Panamie lub w Liberii w Nikaragui jest ciekawą podróżą samą w sobie.

San José: Irazú Volcano, Cartago city & Orosi Valley tour — from $110

Co faktycznie daje rezydencja

Po udzieleniu, tymczasowa rezydencja kostarykańska (którą status pensionado i rentista początkowo przyznaje) daje prawo do zamieszkania w kraju na czas nieokreślony, otwarcia lokalnego konta bankowego bez ograniczeń, jakie frustrują dłużej przebywających odwiedzających, posiadania nieruchomości z takimi samymi prawami jak obywatele i dostępu do opieki zdrowotnej CAJA.

Po trzech latach tymczasowej rezydencji można ubiegać się o stały pobyt. Po siedmiu latach dostępne jest obywatelstwo — choć wielu długoterminowych expat nie stara się o obywatelstwo.

Jedna rzecz, której rezydencja automatycznie nie daje: prawa do pracy lokalnie dla kostarykańskich pracodawców. Kategorie pensionado i rentista są dla osób, których dochód pochodzi spoza Kostaryki. Jeśli chcesz pracować lokalnie — otworzyć firmę, podjąć zatrudnienie — potrzebujesz dodatkowych zezwoleń.

Środowisko społeczności expat w 2022 roku

Pod koniec 2022 roku Kostaryka miała ugruntowaną społeczność expat szacowaną na 60 000-80 000 Amerykanów Północnych i Europejczyków, skoncentrowaną w centralnej dolinie (Escazú, Santa Ana, Atenas), na plażach Pacyfiku (Tamarindo, Nosara, Jacó, Manuel Antonio) i w górskich społecznościach centralnego płaskowyżu. Atenas, małe miasteczko w prowincji Alajuela, było konsekwentnie promowane jako idealna społeczność emerytalna — umiarkowany klimat, bliskość San José, dobrze rozwinięte usługi dla expat.

Infrastruktura społecznościowa jest rzeczywista: anglojęzyczni lekarze (wielu wykształconych w USA i Europie), dwujęzyczni prawnicy, banki zaznajomione z kontami zagranicznymi, sklepy spożywcze zorientowane na expat z znajomymi importami oraz anglojęzyczne organizacje społeczne. Niezależnie od tego, czy chcesz integrować się z życiem Tico, czy odtworzyć podmiejski styl życia Ameryki Północnej z lepszym klimatem, infrastruktura dla obu wyborów istnieje.

Dla osób rozważających tę drogę sugerujemy spędzenie 2-3 tygodni w obszarach, które bierzesz pod uwagę, przed zaangażowaniem się w proces wnioskowania. Społeczność, która wygląda atrakcyjnie na forach Facebooka, może wyglądać inaczej, gdy żyjesz w niej przez tydzień.

Costa Rica: private transportation service — from $220

Gdzie szukać aktualnych informacji

Zasady imigracyjne, opłaty i terminy procedur zmieniają się. Informacje tu zawarte odzwierciedlają warunki z 2022 roku z aktualizacjami tam, gdzie je wprowadziliśmy. Dla aktualnych wymagań autorytatywnymi źródłami są:

DGME (Dirección General de Migración y Extranjería): migracion.go.cr — oficjalny portal imigracyjny, w języku hiszpańskim.
Association of Residents of Costa Rica (ARCR): arcr.net — anglojęzyczny zasób specjalnie dla expat poruszających się przez proces imigracyjny.
CRHP lub podobne usługi prawne: kilka kostarykańskich firm prawniczych specjalizujących się w imigracji publikuje regularne aktualizacje; renomowana firma często pojawiająca się na forach expat jest warta zapisania w zakładkach.

Jeśli chodzi o wizę cyfrowego nomada zamiast stałego pobytu, przeczytaj nasz osobny wpis o wizie cyfrowego nomada i życiu w Kostaryce.

Proces nie jest szybki ani prosty. Ale dla właściwej osoby — kogoś, kto zidentyfikował Kostarykę jako miejsce, w którym chce być, i kto ma cierpliwość do biurokracji — wynikiem jest prawne prawo do życia w jednym z najbardziej bioróżnorodnych i politycznie stabilnych krajów świata. Wiele osób zdecydowało, że warto.